Het Valkschepad

Het is slechts 1 graad wanneer ik in de auto stap op weg naar Lunteren om aldaar het Valkschepad te gaan lopen. Het is nog heerlijk rustig als ik over allerlei smalle weggetjes naar de IJzertijdboerderij nabij De Valk rij om daar met de wandeling te beginnen.

De parkeerplaats is nog leeg en na de laatste voorbereidingen ga ik op pad. De dauw is nog bevroren en dat geeft toch wel een mooi plaatje. Als eerste even een kijkje nemen bij de IJzertijdboerderij welke een impressie geeft van hoe zo’n boerderij er in de IJzertijd uit heeft kunnen zien.

Vervolgens loop ik verder door het bos en langs diverse akkers naar de Scheleberg vanwaar je na een kleine klim een mooi uitzicht hebt over het pad waar je net hebt gelopen.

Na de Scheleberg lopen we verder het Wekeromse Zand op. Dit verstuivingsgebied is nog steeds actief en af en toe is het lekker ploeteren door het mulle zand. Halverwege de zandverstuiving gaat de route weer verder door het bos richting de Zeven Kolken. In dit bosgebied kom ik eindelijk de eerste andere wandelaars tegen.

Hoewel het al redelijk laat in de ochtend is, loop ik toch even naar het wildkijkscherm maar er is helaas niet veel te zien. Qua wild blijft het waarschijnlijk bij de heidekoeien, konijnen en de vele vogels die gedurende de hele wandeling al lekker aan het fluiten zijn.

Als ik weer het bos uit loop, kan ik de route vervolgen maar deze gaat voornamelijk over verharde weg door bebouwd gebied. Dus maar de andere kant op en weer terug naar de auto welke aan dezelfde weg geparkeerd staat.

Uiteindelijk dus zo’n 8 kilometer in plaats van de officiĆ«le 11 kilometer gelopen maar het doet niets af aan de wandeling. Op de parkeerplaats nog even een praatje maken met een paar andere wandelaars welke het Meulunterenpad gaan lopen. En dat ziet er ook niet verkeerd uit maar dat is voor een volgende keer.